Learning to Share ! – Part 1

มีคนเคยตั้งคำถามว่า “เมื่อไหร่” เราถึงจะสอน “การแบ่งปัน” ให้กับลูก

             คำตอบของเมคือ “ตอนนี้ค่ะ” จริงอยู่ที่เด็กเล็กกับการหวงแหนสิ่งของเป็นของคู่กัน
แต่ในความคู่กัน เราสามารถให้เขาเรียนรู้ว่าบางครั้งการที่เค้าแบ่งปัน ไม่ได้ทำให้เค้าสูญเสีย แต่มันเพิ่มเติมให้กับคนที่ได้รับและตัวเขาเองในเวลาเดียวกัน

           เมเริ่มให้ลูกเรียนรู้ที่จะแบ่งปันในรูปแบบของ “การบริจาค” ในวันที่เราไปเดินห้างกัน แล้วมีตู้รับบริจาควางตรงเคาน์เตอร์แคชเชียร์ ในครั้งแรกนั้น ลูกชายไม่ได้เข้าใจด้วยซ้ำไปว่า มันคืออะไร เพราะครั้งแรกที่ให้เขาบริจาคเงินในตู้ตอนนั้นเขายังมีอายุประมาณ 1 ขวบเท่านั้น ตอนนั้นเขาคงคิดว่ามันสนุกดีกับการหยอดเหรียญในมือลงในช่องเล็กๆ สาละวนกับการใช้มือและตาให้สัมพันธ์กัน เพื่อให้เหรียญในมือลงในช่องสี่เหลี่ยมผืนผ้าผอมๆนั้นให้ได้ ตอนเขาหยอดลงครั้งแรก มีเสียงหัวเราะตามมาด้วยความสนุกสนาน เมยิ้มตาม Alhumdulillah แค่นี้ตอนนี้ให้เค้ารู้สึกดีกับความรู้สึกของตัวเองก็มากมายแล้วสำหรับวัยนี้ เราแค่เสริมคำแทนที่การกระทำครั้งนั้นของเราว่า “Donate” เท่านั้นจริงๆค่ะ

              หลังจากนั้นทุกครั้งที่เค้าเดินผ่านตู้ประเภทนี้ เห็นช่องใส่เหรียญแบบนี้ไม่ว่าจะเป็นที่มัสยิด ห้างสรรพสินค้า ห้องสมุด หรือที่ไหนก็ตาม เค้าจะเดินปรี่เข้าไป แล้วหันมาบอกเราว่า “Donate” เสมอ

              เมื่อโตขึ้นมาอีกนิด เมเลยอธิบายเพิ่มเติมว่า “Donate for needy and poor” หรือ “Give a coin to gain a smile” เค้าจะชอบมาก โดยเฉพาะในห้างสรรพสินค้าที่ปีนังจะมีที่บริจาคเงินเก๋ๆ อยู่ 2 แห่ง ออกแบบเป็นเป็นช่องให้ใส่เหรียญลงไป เวลาหยอดเงินลงไป เหรียญจะลงไปหมุนติ้วๆ หลายต่อหลายรอบก่อนที่จะลงไปในส่วนที่ใช้ในการเก็บเงิน เรียกได้ว่า เหรียญเดียวไม่เคยพอ วันไหนเดินผ่านแล้วไม่ได้ “เล่น” เจ้าตู้บริจาคนี้ ลูกชายจะมีอาการหงอยๆ อย่างเห็นได้ชัด 

IMG_20150807_190923

               สิ่งที่เมพยายามจะบอกไม่ใช่การโอ้อวดว่าลูกชายชอบบริจาค แต่สิ่งที่เมต้องการชี้ให้เห็นคือ “Process” หรือกระบวนการมากกว่า เมพยายามทำให้เขารู้สึกว่าการบริจาคไม่ได้ “พราก” อะไรไปจากตัวเขา แต่มันกลับ “เพิ่ม” ความสบายใจให้กับเขามากกว่า เมไม่ได้คาดหวังว่าลูกจะต้องเข้าใจความหมาย “นัยยะ” นี้ในวัย 3 ขวบ แต่เมเชื่อมั่นว่าเขารู้สึกได้ โดยที่เราไม่ต้องอธิบายหรือสอนอะไรเลย เพราะมันเป็นการเรียนรู้โดยใช้ความรู้สึกขณะที่เขาทำสิ่งนั้น เป็นตัวสอนเขา และทำให้เขาเข้าใจว่า “ความสุขสนุกที่เกิดขึ้น” ตอนเขาเห็นเหรียญในมือลงในกล่อง และพร้อมจะส่งต่อให้คนอื่นๆ ที่ต้องการมันอยู่เช่นกัน มันเป็นความสุขที่ยากจะอธิบายจริงๆค่ะ

licen

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s